تبليغاتX
پیش بینی مسابقات فوتبال با میلیون ها ریال جایزه در سایت بی طرف لذت و مستی

لذت و مستی

حرفهایی از سر دلتنگی

دیده  که نمیشی    نرو برگرد...داره دير ميشه
قلبم میگیره
چشام خیس میشه
دیده که نمیشی
همه چی میمیره
همه چی رنگ غروب میگیره
دیده که نمیشی
دلم هواتو میکنه
دلم مث هوای این روزا
همش میخواد بباره
دیده که نمیشی
من تا ته فردا
دونه های تسبیح مادر بزرگم رو
با همه بوسه های ریز و درشتش
مث موقع هایی که دلتنگ ترینم
میشمرم
و همش میگم
خدایم
میخوام ببینمش
میخوام ببینمت
کجایی

+نوشته شده در سه شنبه سی ام بهمن 1386ساعت6:31توسط محمدرضامولودی | |

دا ره  یادم میاد

دیدمت

چند بار

چند بار دیدمت

کجاشو نمیدونم

یعنی میدونم ها!

ببینم

تو نه نه نه تو اون نیستی

اون!

میدونی؟!

اون تا منو میبینه میگه

دیووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووونه

+نوشته شده در جمعه بیست و ششم بهمن 1386ساعت0:50توسط محمدرضامولودی | |

خلاصه اندر حکایت تئاتر استان شهرستان نمای روستا مسلک ده پیشه گلستان همیشه نمک زار بگویم که :

چون کاوه آهنگر تصمیم بر آن گرفت که ارابه اژدهاک بد نهاد را واژگون کند

دید نه بابا کار باباشم نیست این روز ها دیگه کسی با ارابه و این چیزا که جایی نمیره! دوره دوره سرعته آقا جان

 چرا بر خلاف جریان آب شنا میکنی؟

 چرا بر خلاف شئونات ... کار میکنی؟

  و هزار تا چرای دیگه

  که  کاوه بدبخت تصمیم بر آن گرفت یعنی بر آن شد 

 اول همه  دور درفش و انقلاب و کار و آهن و آهنگری و هزار تا چیز خوب دیگه رو خط بکشه خط کشیدنی !

بعدشم بره یه گوشه ای  یا معتاد بشه یا راننده کامیون  یا دست فروش یا مغازه دار یا نون خشکی یا حتی  نخودی بیخودی

اما چشش افتاد به نامه یکی از یارانش در پست قبلی و به خودش گفت

تا شقایق هست زندگی باید کرد

+نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386ساعت22:47توسط محمدرضامولودی | |

از من دوری و ... نزديك

 

كنارم نيستی و ... هستی

 

آرومַ آروم...

 

بر گونه هايַ گرمַ عشق بوسه ميزنم

 

تا تو رو نصيبַ خودم كنم

 

و خودم رو غرقַ لذت ...

 

ناب ترين شعرهایַ عاشقانه ام رو

 

تقديمַ تو ميكنم

 

و اين قلبַ عاشقم و

 

فدایַ تو

 

می دونم ... می دونم ...

 

منو می خونی ...

 

شايد كه بفهمی ...

 

شايد كه بدونی ...

 

                         (عاشق)

 

با توام ... آره خودַ تو                     می دونی...خودַ تو هستی

 

شعرامو می خونی اما                  هنوز دل به من نبستی

 

با توام ای بهترينم                               غريبه نيستی با چشمام

 

من يه عمره كه می گردم                       من يه عمره تورو می خوام

 

عشقַ من به تو يه دنياس              دلַ من با تو صميميست

 

می دونی از چه زمانی ؟               عمريه ... وقتַ كمی نيست

 

هميشه تویַ خيالم                      دستاتو با عشق می گيرم

 

می دونم اگه نباشی                     يه روز از غصه می ميرم

 

كاشكی كه يه روزַ نزديك             عشق و از چشام بخونی

 

دوست دارم تورو ببوسم              عاشقم ... كاشكی بدونی

 

                       با توام ... خودַ خودַ تو

 

                    خوب می دونی كه كی هستی

 

                        شعرامو می خونی اما

 

                     هنوز دل به من نبستی ...

 

 

+نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم بهمن 1386ساعت8:49توسط محمدرضامولودی | |

می خوام خیال بفروشم

میخوام بگم

هنوز که هنوزه

رویاهام می ارزن

آی بیایین  پروازی ها

آی همه آسمونی ها

رویاهای من

هنوز که هنوزه

برای پرواز تون بال میشن

برای خوابتون بالشت میشن

برای دلا تون بالین گرم

آی آدمای خاکستری

رویاهام هنوز که هنوزه هستن

فقط یه ریزه  کوچولو ان

چه خیالیه

مال بد بیخ ریش صاحبش!

+نوشته شده در شنبه بیستم بهمن 1386ساعت7:32توسط محمدرضامولودی | |

http://www.ghadareh.blogfa.com /

وبلاگ گل و قداره

دیدن کنید  ممنون میشم

+نوشته شده در جمعه نوزدهم بهمن 1386ساعت1:53توسط محمدرضامولودی | |

بازم سرما

بازم سرما

بازم رفتن

بازم برف و سپید  و آبی ساکت

و هم رفتن

وهم  (وهم ) و

و هم سرما

بازم سرما

دو باره برف اومد اونم یه عالمه و  باز زمین خوردن ها و آدم برفی ها و رقصیدن گلوله های برف قبل از خوردن به سر و کله آدما یی که  از خیابونا میگذشتن و خنده از اون ته ته های دل بچه ها و فیتیله و فردا تعطیله و صف نان خلوت و شومینه و چای مامان که همیشه حاضره و یه عالمه قصه که پریماه واسه هرشب میخواد و شیرجه پرهام تو هفتاد سانت برف و ...

باز هم سرما

+نوشته شده در چهارشنبه هفدهم بهمن 1386ساعت6:35توسط محمدرضامولودی | |

زندگی واژه سردیست

همنام هوس

و گلیمی بیرون ز جفا

زندگی اما باز

فریاد بلندیست تا مرز عطش

وسکوتی سنگین

لبریز صدا

اینچنین محکومیم

اينچنين در مانده

اينچنين از سر فقر

آرزو هاي حقارت زده فكر تو را

ميكشم بر صورت

ومن آواز قديم ساليان تقدير

و من از جاده دور

ومن از جاده دير

خواب ديرين تو را ميبلعم

تو مرا ميخواني؟

تو مرا با يك خط

گرچه بد گون و كريح

گرچه مخدوش و سياه

تو مرا ميخواني؟

و كسي آنسوتر

مينگارد من را

و فضا مي نوشد

در پس سوگندم

من در انديشه ناب

كاش ميشد

آسمان دل من پيدا بود

+نوشته شده در شنبه سیزدهم بهمن 1386ساعت0:53توسط محمدرضامولودی | |

رمق

نا

نای من

نای تو

نای دست زدن

برای یک بار تنفس

برای هر روز مکیدن

ایستادن

جلوی شیشه ای رک گو

وسلام کردن

به کسی که هر روز

بد قیافه تر مرا میبلعد

رها شدن

رفتن

خدا شدن

چه عیبی داره؟

نای خدا شدن

خلق کردن

رفتن

رفتن

عبور

نای عبور

تا ژرفنای تاریک و پر باد

تا همه روز مره دنباله دار

مکیدن

آن هم هر روز

از عصاره مکش

نای مکیدن رویا ها

تا ته ته های آبی بی انتها

نای سکوت

نای

سکوت

نا

ی

س

کو

ت

...

+نوشته شده در سه شنبه نهم بهمن 1386ساعت8:56توسط محمدرضامولودی | |